Öğrenmenin Özü
Bilmediğim bir şeyin beni beklediğini gördüm. Her defasında bu böyle oluyordu. Bilmiyordum çünkü öğrenecektim. Ve sayısız kez korkuyu yenmek gerekecekti. Ama neden yenmek? Kime karşı savaşıyoruz? Rakibimiz kim? İçimdeki binlerce ben mi karşı karşıya geliyor? Öyle bile olsa nihayetinde hepsi tek bir amaçta birleşmiyor mu?
Yaşamak… Yaşam ihtiyacıyla öğrenmek… Yaşamı doyurmak, beslemek, yeni ritimler bestelemek… Öyleyse elde var olan hiçbir şeyi reddetmeden her şeyi eğitimin iyiliğine kullanmak gerek…
Bazen, çok da kendine güvenerek çıkmadığın bir yol kararlı adımlara doğru gider. Başarısızlık da acı vermekten vazgeçer. Çünkü öğrenme oradadır.
Umut, güçsüzlüğün içinde ve çare de çaresizliğin içindedir. Duyarlı bir bilinmezlik zamanla her şeyi açığa çıkarır.
