İkinci bir şansı hak etmeyen: İnsan!

“Sizi iki defadan fazla üzen birine güvenmeyin. İlk seferinde bu sizin için bir uyarıdır. İkincisi ise bir derstir. Ve bundan daha fazlası saygısızlıktır…” Konfüçyüs

Merhaba! Bugün 17 Kasım Salı. Vazgeçme duygusunu öğrenip, deneyimlediğimden beri ayrı bir seviyorum. Bağlanmak, yaradılışımızda var. Bağlarımızı koparmak ise sanıldığı kadar kolay değil farkındayım. Bağlanma sebeplerimiz ise değişebilir tabii… Ya alışkanlıklarımızdır ya da yüklediğimiz anlamlar veya bize hissettirdiği duygular… Benim de herkes gibi ilk vazgeçişim, anneciğimin o güzel bedeninden oldu. Sonucu birbirinden farklı deneyimler edinebildiğim bu gezegende yaşamak. Düşündüğümde en çaresiz olduğum bir anda vazgeçme cesareti göstermişken ve gayet memnunken ne engelleyebilir ki beni… O yüzden insanların mutsuzluklarına, kafa karışıklıklarına rağmen körü körüne bağlı kalma telaşındaki ısrarın nedenini düşünmekten alamıyorum kendimi.

Peki, insanlardan vazgeçmek neden zor?

Vazgeçemiyoruz… Çünkü içimizdeki boşluk duygusunun yerine bir şeyler koyamama hissi, paniğe kapılmamıza neden oluyor. Akıl oyunları ile kendimizi onsuz (arkadaş, dost, eş vb.) olamayacağımıza ikna ediyoruz. İkna içinse; yaşanmış güzel anları, verilen emekleri düşünerek başlıyoruz işe. Sonra mı? Bizim bağlanma duygumuz, hastalıklı bağımlılığa dönüşüveriyor ve sınırlarımızın defalarca ihlal edilmesine rağmen vazgeçemiyoruz. Hayatta karşımıza çıkacak insanları ve davranışlarının bizi nasıl mutlu ya da mutsuz edeceğini bilemiyoruz ancak layık oldukları yere bırakabilmeyi öğrenmemiz gerekiyor.

Ne zaman iletişim halinde olduğum bir insanla amacını aşan bir problem yaşasam aklıma yukarıda yazdığım şu cümle geliyor. “Sizi iki defadan fazla üzen birine güvenmeyin. İlk seferinde bu sizin için bir uyarıdır. İkincisi ise bir derstir. Ve bundan daha fazlası saygısızlıktır…” Kendi davranışımdan eminsem, karşımdaki kişinin bendeki kredisi hangi boyuttaysa, ona göre değerlendirerek yoluma devam ediyorum. Kusurlarım arasında kusursuzu aramıyorum ama bile bile lades olmakta pek akıllıca gelmiyor. Şuana kadar aldığım kararlardan pişman olmadım. Aksine üzerimdeki yüklerden arınarak daha seri ve net devam edebildiğimi görüyorum. Neticede “insanların kendisiyle kavgası benim sorumluluğumda değil, bedelini neden ben ödüyorum” bu farkındalığı oluşturmak önemli.

İkinci Şans Verilmeyecek İnsan Davranışları

*Eğer bizi aptal yerine koyuyorsa,

* Ya da birileri bizi aptal yerine koyarken sadece izlemeyi tercih ediyorsa,

*Sözleri ile davranışları tutarsızsa,

*Açık sözlülük ile patavatsızlığın ayrımını yapamıyorsa,

*Negatif ve amaçsız davranışlar sergiliyorsa,

* Rahatsız olduğumuz konuları uyarmamıza rağmen ısrarla açıyorsa,

*Aradaki samimiyete güvenip haddini aşan cümleler kuruyorsa,

*Çevrene, geçmişine, ailene ve fikirlerine saygı duymuyorsa,

* Tüm enerjinizi emiyorsa,

*Manipüle ederek sürekli eleştiriyorsa,

*Kendini geliştirmeyip sürekli şikâyet ediyorsa,

*Sahte övgülerle hayatımızda yer almaya çalışıyorsa, vazgeçilmesi gerekiyordur.

İnsanlar hayatına aldıkları insanlarla kalite ve değerlerini gösterirler. Unutmayın ki “Bir insanın hareketleri, sözlerinden daha yüksek sesle konuşur.” Kaliteli insanlar çıksın yolunuza…

Gazi Üniversitesi '11 Teknoloji ve Tasarım Öğretmeni Kişisel mottom; insanları tanı ve sağa kaydır. [email protected]

CEVAP VER

Lütfen yorumunuzu giriniz!
lütfen isminizi buraya girin